သိုးတစ္ေကာင္၏ကဗ်ာ
ေရာ္ရိညႇိဳးႏြမ္း၊ ေႂကြခမ္းေျခာက္လို႔
ေျမခဘ၀ေတြ၊ ၾကည့္ရင္းနဲ႔ေလ
ရင္မွာအမွားမ်ား၊ ထိန္းခ်ဳပ္ထားရင္း
ကိုယ့္ရဲ႕ပါးမွာ၊ က်မ်က္ရည္ေတြ
ေျဖမေျပခဲ့လို႔၊ ျပန္တမ္းတတယ္
တစ္ခ်ိန္တုန္းကကြယ္၊ ေပ်ာ္႐ြင္ေနေသးခ်ိန္ဘ၀ေလး
ဘ၀ေလးတစ္ခုရယ္
ပ်က္သုန္းသြားလို႔
ငိုေႂကြးမိတယ္။
က်င္လည္အသက္ဆက္၊ မေမွာင္တြင္းဘ၀နဲ႔
ေ႐ွာင္လို႔ပုန္းခဲ့၊ အျပစ္မ်ားေၾကာင့္ရယ္
အမွန္ကိုအမွားလို႔၊ အသိစိတ္ထက္သမို႔
ျပဳရခက္ခဲ၊ မတရားေသာလမ္းမယ္
ပူေလွာင္ျပင္း႐ွ၊ ခ်ဥ္ျခင္းတပ္တဲ့
ရမၼက္ေမာဟနဲ႔၊ စုန္ဆန္ခ်ီအသြားအျပန္ေနလာခဲ့
ဘ၀ေလးတစ္ခုရယ္
ဆိတ္သုဥ္းသြားလို႔
ပူေဆြးမိတယ္။
မွန္ရာလမ္းသို႔၊ ေလွ်ာက္လွမ္းဖို႔ဆို
ေပ်ာက္ေသာသိုးမို႔၊ လူ၀ိုင္းပစ္သို႔
ျငဴစူျခင္းခဏ၊ ျပင္းျပခဲ့လည္း
အမွဳမထားေတာ့ၿပီ၊ သခင့္ရိပ္ဆီ၀ယ္
သာယာၿငိမ္းေအး၊ ခ်စ္ျခင္းဘ၀ထဲ
ျပန္ေရာက္ခဲ့လို႔၊ ေပ်ာ္႐ႊင္စြာပ်ိဳးပင္ဒီစပါး
ရိတ္သိမ္းခဲ့ကာ၊ ၀န္ခ်ခယ
ျပဳတိုင္းဘ၀ရယ္
တစ္ကယ္ပဲ။
God Bless You
Brother Aung
